Wakacje w Katalonii: Gdy Antek byl dziewczynka i zwiedzal muzeum Gaudiego. Czesc 4

Dla mojego syna, Antka, wakacje w Katalonii sa synonimem kompletnego wariactwa. A wszystko to za sprawa klubow i poznanych w nich dzieciakow teraz to juz mlodziezy prosze panstwa. Antos spedza w klubach cale dnie, nie chce nawet specjalnie z nami gdzies jezdzic czy czegos zwiedzac. Jak nie ma klubu to wtedy szaleje na terenach sportowych. I tak dzien w dzien od godziny 8:30 rano, zaraz po sniadaniu do ciemnej nocy. W ubiegly piatek tanczyl do polnocy przebrany za dziewczynke jak widac na zalaczonym zdjeciu. 

Mlodsze, starsze, umiejace grac czy tez nie, wystepy na scenie... nic Antka nie zraza. Ma moc moj chlopak i sile adaptacji godna podziwu. Banan mu z twarzy nie schodzi wiec jesy akceptowany nawet przez maturzystow i wszedzie lubiany. 

Tak wiec kilka ostatnich zdjec antkowych wyczynow i dwa ostatnie z centrum Antonio gaudiego w Reus... zwiedzil z nami muzeum w tym roku i atelier Gaudiego. 

Wakacje w Katalonii: Dokad ta droga prowadzi? czesc 3

Catherine i Mirek zaproponowali nam wspolna wycieczke w okolice Mont Roig del Camp w ubiegly czwartek. My co prawda nie przewidywalismy dlugich marszow wiec i butow do maszerowania nie spakowalismy, ale na poranny, 3-4 godzinny marsz, zwykle buty sportowe wystarczyly. 

Zaparkowalismy w Mont Roig i ruszylismy z mapa i z kompasem, ktory to w zaleznosci od potrzasniecia pokazywal inny kierunek. Zdalismy sie wiec na mape. I tak, taka oto droga wysadzana drzewami oliwnymi i otoczona z kazdej strony polami oliwnymi ruszylismy przed siebie. 

Dotarlismy na szczyt skaly, na ktorej znajdowala sie sredniowieczna pustelnia - dzisiaj zamieniona na kosciol, jakies pomieszczenia mieszkalne a latem to tam restauracja jest otwierana bo byly stoliki na zewnatrz. Szlo sie lekko, idealnie. Niebo bylo blekitne, temperatura siegala 24°C, ale slonce grzalo mocno. 

Na szczycie spotkalismy dwie francuskie rodziny tez spragnione marszow i przygod. Dalej poszlismy w skaly. Po kilkunastu minutach musielismy jednak zawrocic bo dzieci nasze trzeba bylo odebrac z ich klubow i dac im obiadek tez. 

Piekny poranek...

Wakacje w Katalonii: w klasztorze cystersow Poblet: czesc 2

Coz mozna napisac o CISZY? Chcialam spedzic 2 dni w klasztorze cystersow w Poblet. Dwa cale dni skoncentrowane na ciszy, medytacji, kontemplacji. Pierwszym z nich byl ubiegly wtorek. Dotarlam do klasztoru na 7:30 na druga modlitwe mnichow... pierwsza byla o 5:30. Dotrwalam do ostatniej modlitwy o 21 h tzw. Compiles. Caly dzien poprzetykany modlitwami, spacerami, jedzeniem z dominujaca cisza. Drugiego dnia, w srode moi panowi postanowili do mnie dolaczyc... i nawet obiad razem zjedlismy w klasztornej restauracji.

Poblet to bardzo stary, XII wieczny klasztor... od tego czasu utrzymany przez cystersow, ktorzy produkuja tutaj wino i oliwe z oliwek. Jest tez mozliwosc noclegow przy klasztorze z tzw: hostegeri. Najprostszy pokoj juz od 59 euros za noc poza sezonem letnim, kilka euro drozej w sezonie. 

Wracajac jednak do ciszy... nie wiedzialam, ze az tyle w ciszy jest dzwiekow, az tyle mysli... w ogole caly ten wakacyjny tydzien uplynal pod znakiem kompletnego wylaczenia sie... nie bylo telefonow, smsow, internetu, maili ani razu nie wlaczylismy radia ani telewizora. 7 dni bez niczego... i najchetniej trwalabym w tym stanie dlugo, znacznie dluzej. Bo cisza pozwala nam dostrzec jak bardzo zagluszamy nasze mysli, refleksje, potrzeby, jak bardzo jestesmy zasmieceni tym co z zewnatrz a co w 90% jest nam po prostu niepotrzebne. Wspolczesne zycie wymaga od nas bycia podlaczonym, widze to kazdego dnia sama po sobie... ciekawe dlaczego tak trudno sie odlaczy i zyc bez? 

Zapraszam do przejrzenia zdjec... w ciszy. 

Misa recznie zrobiona i malowana przez mnicha Franceso... zakupialam na pamiatke.