Kolejna wygrana !!!

 

Dziś rano Antek zagrał kolejny turniej tenisowy. Tym razem grali we własnym klubie.

 

I Antek WYGRAL… po raz kolejny. Mecz indywidualny 5/1 i 5/3 i dubla wygrali z Maxence 4/1, drugi set przegrali 3/4 i trzeci Tie-break do 10 punktów wygrali 10/3.

 

Banany na twarzy i kwalifikacja do rozgrywek departamentalnych w kieszeni. Kolejny etap za 2 tygodnie 7 lutego. Jeśli wygrają przechodzą do regionalnych uf, uf…

 

My kibicujemy. Rodzina Maxence w komplecie: tata, mama, brat i siostra. U nas skromniej bo nas tylko dwóch.

 

Jak ja się denerwowałam… ściskałam pięści, nogi, serce, umysł… bo sporej dozy energii potrzeba by kibicować synkowi i znieść ten stresik. Tym bardziej, że Antek nawet jak wygrywa to ma minę jakby przegrał… aż się jeden z jego trenerów Nicolas wystraszyl.

 

Antek musi pracować nad opanowywaniem emocji i relaksacją. Za czort tego nie potrafi choć jest już o niebo lepiej niż 2-3 lata temu gdy zaczynał i rakietami walił w kort. Ale Antek jest zbyt wielkim perfekcjonistą. Maxence ma większy dystans do wszystkiego i w tym sporcie to chyba lepiej?

 

Intensywne treningi przynoszą efekty. W poniedziałki Antek i Maxence trenują półtorej godziny od 18h30 do 20h z argentyńskim trenerem ligowym Renzo. On jest specjalistą technicznym. W środę rano mają półtorej godziny z Nicolas – na zdjęciach, specjlaistą od strategii. W środę popołudniu mają półtorej godziny z Clément – tzw: trening fizyczny, wytrzymałościowy. Raz w miesiącu w sobotę zajęcia z psychologiem, dietetykiem i sofrologiem…

 

Oj strasznie dumni jesteśmy!!!

Przegrali punkt...

po wygranej - cukierki, butelki Evian na podlodze i antkowa torba tenisowa z 3-ema juz rakietami... uf...

No w koncu radosc z wygranej!

Kolejny konkurs zaliczony!

He, he, he... Dzis sie dowiedzialam, ze zdalam kolejny konkurs... To znaczy najpierw zaliczylam pisemne We wrzesniu, 16 grudnia zdalam ustne egzaminy i dostalam uprawnienia do nauczania w klasach miedzynarodowych i europejskich We Francji... Strasznie sie ciesze!

Wygrywajka...

Wygrywajka…

 

Z tego mojego syna… Week-end mieliśmy bardzo zajęty bo pomiędzy bibliotekami, Konserwatorium Antka i jego turniejem między klubowym, tenisowym… nie było kiedy usiąść przy komputerze. Dzisiaj trochę nadrabiam ale zaraz lecę do pracy z uchodźcami.

 

W sobotę popołudniu zamiast sprzątać, prasować i pichcić zostawiłam niewyobrażalny bałaganik, nawet po obiedzie nie zdążyliśmy zebrać talerzy, gdy trzeba było ruszać pod Bordeaux na antkowy turniej.

 

Antek zagrał 3 mecze, dwa indywidualne i jednego dubla i wszystko wygrał. W trzech setach, do 5 punktów zaliczył 5-0, 5-0, 5-0, następnie 5-2, 5-0 i 5-0, a w dublu do 4 punktów wygrali wsio do zera z przeciwnikami. Dziwna to była wygrana bo satysfakcji z niej mało ! Poziom grających naprzeciwko 10-letnich chłopców pomimo ich klasyfikacji ligowej rzekomo tej samej co Antka i jego dwóch kumpli odbiegał jednak znacznie od wymienionych. Nie wiem jakim cudem, ale tak właśnie było.

 

Ci co przegrali do 0, a było nam ich żal, byli całkowicie zdegustowani, ci co wygrali niby zadowoleni ale z wyraźnym niedosytem sportowej walki.

 

Antek gra świetnie, jak dla mnie oczywiście bo ja nie specjalista… ale uwielbiam na niego patrzeć jak gra, ma piękne techniczne gesty i swietnie się prezentuje na terenie w klubowych strojach. Właśnie … musimy teraz kupować tylko buty bo całe stroje do gry markowe, dresy itd. Antoś otrzymuje już za darmo, od ligii i od klubu, który reprezentuje. Spadły nam koszta jego sportowego utrzymania. Bo na golfie tak samo, stroje płyną szerokim strumieniem za darmo.

 

Dziś kolejny trenin do 20h… I mój syn dumny, że dziś w klubie rozpowiedzą innym o sobotniej wygranej. Małe a cieszy!

Dzieci i pieniądze czyli ekonomiczny Antek

 

 

Malutkie dziecko tylko chce! Chce i głośno krzyczy obwieszczając światu o tym, że chce, i koniec bez żadnej świadomości kosztów, bez najmniejszego zwracania uwagi na tych co wokół i na to co wokół.

 

I tak jak myślę o antkowym dzieciństwie to nie przypominam sobie konkretnego momentu, w którym Antke zdał by sobie nagle sprawę z kosztów. Ten proces z pewnością przebiegał powoli i na codzień nie udawało nam się go zauważyć.

 

Antek jest dzieckiem, które mało chce. Nigdy o nic nie prosi, nie mówi, że chciałby taką grę albo taką zabawkę albo czekoladę czy batona. Nigdy o nic nie prosił, niczego nie wymuszał. Brał to co mu dawaliśmy i zaspokojony nie domagał się więcej.

 

Zmieniło się to jakiś rok czy półtora roku temu gdy miał koło 9 lat.  Uprawianie sportów spowodowało najpierw, że chciał… a to taką rakietę, a to takie buty do treningów. Nic poza tym. Na Boże Narodzenie też che taki czy taki prezent ale daleko jesteśmy od zaprzyjaźnionych dzieci, które chcą całe listy prezentów! Antek zadowala się jednym, dwoma… I nie prosi o więcej.

 

Nie dostaje od nas regularnego kieszonkowego… no chyba, że zgubi mleczny ząb to myszka przynosi mu kilka euro. Od dziadków dostaje czasem 20 euro i trzyma je w swoim protfelu. Tym sposobem ma już dobrze ponad 300 euro ale nic z tym nie robi, niczego nie kupuje, nie wydaje tych pieniędzy.

 

Ostatni wyjazd do Rzymu jeszcze raz utwierdził nas w przekonaniu, że nasz syn ma dość dziwne podejście do finansów. Daliśmy mu na wyjazd po 10 euro, na każdy dzień. Okazało się przy wyjeździe, że Antek był  jednym z dzieci, które miały najwięcej kieszonkowego. Ale jak nasz syn wczoraj wrócił do domu to przywiózł z powrotem ponad połowe zabranej sumy! Kupił nam podarki w Rzymie: jeden dla całej rodziny, plus trzy dla trzech jej członków i jeszcze mu tyle pieniędzy zostało…

 

Latem, gdy wrócił z tournée po Alzacji było podobnie. Najbardziej jednak zadziwia nas, gdy o pieniądzach Antek opowiada… zazwyczaj ratuje kolegów w potrzebie ( pożycza bądź kupuje im różne przedmioty); negocjuje ceny w butikach; rezygnuje z zakupy jak czuje, że ktoś chce go oszukać; starannie wybiera co chce kupić i w jakim celu.

 

I tak sobie myślę, że nasz syn i chyba ogólnie nasze dzieci przejmują od nas ekonomiczne wzorce zachowań. Ja sama jestem dość oszczędna, nigdy nie wzięiam żadnego kredytu i nie zamierzam, długów nie posiadam, ale czasem lubię powydawać. Mój mąż, pod tym względem jest czasem wręcz skąpy! Może nie do tego stopnia jak jego rodzice ale… wydaje dużo mniej ode mnie.

Ciekawa jestem dlaczego Antek tak a nie inaczej się zachowuje? Czy tylko my jesteśmy tym modelem czy jego charakter ma tutaj też coś do powiedzenia?

Jak jest u was?