Polska odyseja...

Wczoraj skończyłam moje poprawki korektorek. Zajęli mi od 10 czerwca do wczoraj by dopracować całość po raz kolejny. To był niesamowity wysiłek ale tez dużo łez i emocji bo za każdym razem jak czytam mój tekst to tak jakbym czytała go po raz pierwszy. 

Powieść dostanie podtytuł "Polska odyseja" czyli "L' odyssée polonaise", który został wymyślony przez mojego syna Antoniego. 

Teraz ostatnia korekta moich dwóch korektorek i format. Następnie ostatnia moje lektura tekstu. I pójdzie do druku... 

Niesamowity moment. 

Z tego wszystkiego stwierdziłam, ze muszę w końcu skończyć moja trzecia, rozgrzebana powieść. I otworzyłam moje dossier i pliki w nim... Uf... szykuje się fantastyczna praca nad tym tekstem bo podoba mi się! 

Jutro ciężki dzień... i miejmy nadzieje, ze będzie dobry mimo wszystko. 

I na koniec jeszcze dodam, ze wyrzucili mnie z kolejnej polskiej grupy kulinarnej na mediach społecznościowych. To już druga grupa , z której bez słowa uprzedzenia "zawieszają mój profil". Jak pisze do admina "dlaczego" to słyszę "proponujesz jakieś dziwologi a my tutaj ziemniaki i kotlety schabowe z buraczkami i kapusta promujemy więc twoich dań nie chcemy". 

Trudno. Będę publikować dla siebie i u siebie.  Dla mnie miłość do gotowania wykracza znacznie poza ziemniaki z koperkiem i panierowane kotlety, ale widać inni myślą inaczej. 

 

Kondolencje...

W ubiegły poniedziałek zmarł syn mojej przyjaciółki... Francusko-polskiej malarki, z która kiedyś jeszcze robiłam wywiad do naszego biuletynu Brèves. Ona go zreszta ze swoim synem Aurélien redagowała zanim nie przejęłam tej funkcji. 

Jego śmierć jest nie tylko zaskoczeniem ale tez wielka tragedia, gdyż Aurélien miał zaledwie 49 lat a odszedł z powodu różnych komplikacji związanych z chorobami choć przede wszystkim z poprzednia fala upałów. Z tego powodu był hospitalizowany. 

Jutro jest jego pogrzeb... 

Trudno wyrazić ogrom żalu i współczucia...

A jeszcze trudniej zrozumieć żartownisiów, którzy śmieją się z obaw dotyczących zmian klimatycznych. Niektórzy tak lekko i z dużą doza dezenwoltury mówią " w końcu jest lato, albo trochę ciepełka i już im coś nie pasuje? Albo jak było wcześniej, tez były upały? - i tym podobne banalizacje". 

Powiedzcie to w twarz ludziom, którzy tracą swoim bliskich... 

Coś mi to przypomina tez z czasów minionej pandemii... 

https://www.bretagne-pologne.org/a-71-breves-printemps-2024.php - wywiad z Françoise w tym numerze. 

 

Na Pointe du Grouin oraz ratatouille i sola ( na blogu kulinarnym)

Pojechaliśmy pomaszerować po GR34, wzdłuż wybrzeża obierając za parking ten przy cyplu Grouin, na północ od Cancale i na przeciwko Mont Saint Michel. W Rennes rano już był upał, słońce i teraz jest 33°C a tam dojeżdżamy i ledwo 19, szaro i deszczyk. 

Z biegiem godzin się ocieplalo i słońce wyszko i kolory się w końcu zmieniły. 

Takze w rezultacie nasz piknik się udał:

melon, kanapki z awokado, serem cheder i szynka serrano, polowa biszkoptu z morelami z wczoraj i pudełko czereśni. W jednej kawiarni nawet Coca Colę wypiliśmy po kilku godzinach marszu bo zrobiło się gorąco. To ewenement bo ja Coca Coli nie pije prawie nigdy no tak 2-3 razy w roku. Fajnie się szło, piękne widoki i fajny, rodzinny czas! 

A wczoraj na kolacje zrobiłam sole i ratatouille. Jak ktoś jeszcze nie wiem jak się to kultowe, letnie danie francuskiej kuchni robi to zapraszam na mój blog kulinarny. 

 

Antek wrócił a wraz z nim produkcja pierogów i nie tylko!

Jak tylko mój syn jest w domu zaczyna się kuchenny taniec. On je zazwyczaj dwa, trzy razy więcej niż my i każdy posiłek musi być dla niego skomponowany z przystawki, dania głównego i deseru. Jeśli my - za grubi się robimy z wiekiem - zadowolimy się salta z warzyw na kolacje bez węglowodanów, chleba itd... to dla Antoniego będzie to dopiero przystawka. 

Z drugiej strony po takim wysiłku chce się dogodzić młodemu człowiekowi a on ma dużo ulubionych dań i jak tylko wrócił to chciał pierogi ruskie. Zrobiłam 70 sztuk... Następnie chciał meksykańskie danie chili con carne z wołowina, potem naleśniki bretońskie, tartę z mozarella a teraz ciasto - biszkopt z morelami, które robię od ćwierć wieku bo uwielbiamy delikatność tego ciasta: 5 jajek a tylko 70 g maki i żadnego tłuszczu za to dużo owocowo i wychodzi taka chmurka, poduszeczka mięciutka z owocami. 

Przepisy na blogu kulinarnym oczywiście. 

Jutro może jakiś piknik nad oceanem i dużo marszu? 

 

Dziwny dzień dziś się zaczął...

Antoni wrócił w nocy z Lyonu... nie spaliśmy więc zbyt wiele i jak wstaliśmy dziś rano a raczej on wstał to się okazało, ze "NIE MA CO ROBIC". My mamy i owszem, ale on... koniec konkursów, koniec roku akademickiego, koniec pracy od 7 do 23... jest WOLNY DZIEN! Pierwszy od bardzo wielu miesięcy. I jakoś tak dziwnie i tak pusto i tak nie wiadomo co... Dobrze, ze jest sport to Antek już sobie zaplanował treningi jakieś i powrót do formy. Dobrze, ze jest literatura bo ma cały stos książek u siebie, który chce przeczytać na spokojnie... Dobrze, ze jest muzyka bo gra i słucha i śpiewa. I najważniejsze, ze jest dobre jedzonko... dziś zamówił Meksyk na obiad i pierogi ruskie na kolacje... To ja będę zajęta! 

 

Do startu gotowi?

Stare zdjecia z Lozanny, z muzeum olimpijskiego... Ale w sumie oddają to co się dzieje dziś. Start w nowe życie i to pod wieloma względami dla Antoniego. 

Koniec pewnego ważnego etapu i początek nowego. Trzeba będzie wybrać jaka szkoła spośród tych, do których się dostał. Jaki program studiów czy 1, 2 czy 3 dyplomy? Jakie powiązania miedzy nimi? Czy finanse i prawo? Czy finanse i zarządzanie? Czy finanse i nauki polityczne czy sztuka czy nauki społeczne? Będzie spory wybór i pewnie dużo pytań i analiz. 

Czy wybrać dyplom francuski i brytyjski a może francuski i amerykański a może francuski i niemiecki a może tylko francuskie? 

Jakie wybrać staże i szkolenia? Czy te 6 miesięczne czy te roczne? 

Jaki wybrać przerwy na studiowanie poza granicami Francji czy roczne czy dwu letnie? 

Jest tego tyle, ze głową mała, ale od wyborów i strategii Antka zależeć będzie wiele w jego przyszłym życiu więc trzeba to robić z głową, tak zwana głową. 

Antoni zna już kilka języków ale chce wziąć teraz jeszcze hiszpański i rosyjski by je usystematyzować. Musi pogłębić polski bo mu zależy na tym. 

takes bardzo dużo się dzieje i będzie się działo. 

Narazie jednak zdaje dziś. Lyonie... Czekamy na ciąg dalszy. 

Narazie ma ekwiwalent Licencjatu francuskiego. Cdn nastąpi. 

 

Garnitury, krawaty i upały... może jest szansa, ze się uda...

A nie tak dawno byłeś taki malutki... 

Od wczoraj w Paryżu zdaje ustne na konkursach do Grandes écoles parisiennes de commerce. Upał ale cóż z tego trzeba się dusić od 7 rano w garniturze, koszuli, pod krawatem i w butach eleganckich. Do tego dochodzi stres związany z samym zdawaniem i pytaniem czy jest szansa, czy się uda? 

Wczoraj poszło dobrze. 4 konkursy ustne: matematyka bez przygotowania, język niemiecki, angielski oraz  rozmowa z jury, test na osobowość. Wszedł o 7 do szkoły wyszedł o 18. Ale zadowolony. Dziś ciąg dalszy i podróż do Lyonu wieczorem bo jutro w Lyonie, inna szkoła i tez zdawanie. 

Tak się zastanawiam kiedy zdołamy choć kilka dni odsapnąć, odpocząć, wyłączyć stres i napięcie?