czwartek, 10 września 2026

Milan Kundera - jedna z moich fascynacji. Z cyklu przeczytane.


W ostatnich dniach przeczytałam biografie Milana Kundery - Ciocia Ula ogromne podziękowania za te książkę! 
Zafascynowała mnie. Zreszta od lat sama postać Kundery mnie fascynuje. Przeczytałam chyba wszystkie jego książki poczynając od "Żartu" ale nie czytałam jego poezji. 

Milan Kundera jest dzieckiem Europy środkowej i bardzo skomplikowanego czasu. Był komunista, opozycjonista, poeta, wykładowca, powieściopisarzem, myślicielem... Człowiek maszyna, człowiek zdolny do dzwigniecia wielu czasem wręcz sprzecznych idei, przynależności, egzystencji. 

Kundera mieszkał pod koniec lat 1970 w Rennes, wykładał na Uniwersytecie Rennes 2, na którym ja tez wykładam. Mieszkał w emblematycznym dla miasta wieżowcu Horizon... doslownie 10 minut na pieszo od mojego aktualnego mieszkania. I bardzo ale to bardzo nie lubił Rennes - w tej biografii znajdziecie jego zdjęcie z Rennes i kilka cytatów. Uciekł zreszta stad dość szybko jak tylko pojawiła się możliwość przeprowadzki do Paryża na paryska EHESS... 

Znowu poczułam się jak w domu bo EHESS to MOJA SZKOLA tez. Pisałam tam przecież i broniłam doktorat. Więc z wielka przyjemnością przeczytałam te stronę poniżej... i kilka jakże znanych mi nazwisk i tez kilka znanych mi osobiście osób stamtąd. 

Kundera przyjaźnił się z Agnieszka Holland, z Jacques Rupnikiem czy z Markiem Bienczykiem. 

Uderzyła mnie tez ta druga zamieszczona tutaj strona o kulturze... która ustąpiła już miejsca w Paryżu "dyskusjom o programie telewizyjnym". Jakże to smutne! 

Przemawiają do mnie jego rozważania o koncepcie Europy środkowej, o jej roli o polemice tożsamościowej i o odpowiedzialnosci Europy zachodniej za dużą część XX wieku! 
Swietna biografia! Wiele źródeł, obiektywne spojrzenie, kompleksowość postaci. To jest znakomita lektura! 




 

wtorek, 8 września 2026

Pisa 2026

Dziś opublikowano rezultaty testów Pisa wśród 15 letnich uczniów naszych szkół. Testy zrealizowane wiosna 2025 roku potwierdzają ogony spadek poziomu i kompetencji w krajach OCDE, czyli w 91 państwach. 

Polska trzyma się całkiem dobrze i jest w pierwszej europejskiej 1O - tce Natomiast Francja wciąż niżej i niżej... i w każdej badanej dziedzinie. 

Tak sobie myślę, ze nawet tych testów nie potrzebuje bo wystarcza mi moja praca na codzień. 

To co boli to brak pomyslow i decyzji by te sytuacje w jakikolwiek sposób poprawić. Potrzeba z pewnością masowych reform i dużo większej ilości pracy. 

Takze smutno dziś...


Raport pod linkiem OCDE. 

https://www.oecd.org/fr/about/programmes/pisa.html


 

poniedziałek, 7 września 2026

Początek wykładów...

ESCP ranks 6th worldwide in Financial Times Master in Management ranking


Początek roku akademickiego z wszystkimi konferencjami, układem grup i wielkim 3-dniowym świętem dobiegł wczoraj wieczorem ku swojemu końcowi. 

Antoni jest zachwycony tymi pierwszymi dniami choć nieco obawiał się tego wyjazdu typu "radosna ekipa bez zasad", ale wczoraj wieczorem wrócił zadowolony. Swietnie się bawił tyle, ze chodzili spać o 3-ciej nad ranem albo i o 6 rano a potem zaczynali od 11 godziny kolejny dzień,  mieli program zajęć. Jest więc wykończony fizycznie. Antek jest towarzyski, ma wielu przyjaciół i znajomych, działa w różnych stowarzyszenia od sportowych po artystyczne ale nie cierpi alkoholu, używek i glupoty i to mu wyraźnie przeszkadza. Z doświadczeń wie, ze to przeszkadza innym, tym, którzy szukają upojenia w procentach, debilnych kawałach i innych tego typu zachowaniach. Na przyjaciół więc wybiera podanych sobie i takich znajduje. Pozostałych unika jak ognia. 

Dzis rano początek już tych właściwych wykładów a popołudniu praca strategiczna w grupach. Wieczorem trening badmintona. I już wejdzie w stały, roczny rytm na ten licencjat. 
Kibicujemy mu z daleka a ja czekam na jego wolny weekend bo już się stęskniłam! 

niedziela, 6 września 2026

Zapiekanka sliwkowo-pistacjowa czyli deserowa w niedziele!

Zapiekanka czyli francuskie, słynne i klasyczne clafoutis. Tym razem w jesiennej odsłonię bo ze śliwkami oraz z dodatkiem pistacji. To deser, który robi się bardzo szybko i jeszcze szybciej, gdy zapieczecie go w indywidualnych foremkach bo skracacie o polowe czas pieczenia. porównaniu do dużej formy. 



4 porcje

250 g śliwek: użyłam mieszanych węgierek i reine claude
100 ml mleka
30 g masla
2 jajka
100 ml gęstej śmietany
60 g cukru
125 g maki
2 łyżki pasty pistacjowej

pistacje do posypania
odrobina masła i ciemnego cukru do foremek

Wysmarować foremki albo większą foremek porcelanowa masłem i wysypać je ciemnym cukrem. 
Ułożyć pokrojone śliwki w foremkach. 
Nagrzać piekarnik do 180°C.

Masło wraz. mlekiem podgrzać lekko do roztopienia się masła. Dodać śmietanę i jajka. Dobrze wymieszać. na koniec wsypać przesianą mąkę i cukier. Wymiesza. Dodać pastę z pistacji. 
Polac śliwki ciastem i piec 20 minut w indywidualnych foremkach albo 40 minut w dużej formie.

Podawać cieple, letnie albo zimne bo w każdej wersji jest pyszne! Posypać posiekanymi pistacjami przed podaniem. 


sobota, 5 września 2026

Promocja przed 2 października. 5% mniej za moja książkę.

https://www.helloeditions.fr/produit/partir-une-odyssee-polonaise/

5% en moins z kodem POLONAISE5
5% mniej z kodem POLONAISE5

Iran. Wojna i Historia.


Od kilku tygodni myślałam a w ostatnim przeczytałam ponownie... Nasz niezastąpiony, ukochany przeze mnie Ryszard Kapuściński... gdy udał się w marcu 1979 roku do Teheranu wrzała tam rewolucja. "Szachinszach" to kolejna książka po "Cesarzu", która przyniosła mu światowa sławę. Dla mnie jest cennym świadectwem i zapisem warunków społecznych i politycznych, które niezależnie od kraju i epoki prowadzą do rewolucji. A każdą rewolucja jest dramatem i tragedia choć we Francji ta francuska jest w jakiś sposób gloryfikowana jako osiągnięcie, z czym ja się absolutnie nie zgadzam. Zreszta jej data 1789 we francuskiej historiografii uznawana jest za koniec epoki "Moderne" w historii i początek epoki współczesnej. Ten moment graniczny czy uznawany za graniczny ma oczywiście dużo mniej sensu dla innych społeczeństw, w tym również europejskich. 

Jest tez czymś dużo więcej... w świetle ostatniej toczonej przez Stany zjednoczone i Izrael wojny w Iranie. To niezwykle świadectwo pewnej kultury, mentalności, struktury społecznej i religijnej, która sprawia od wieków zreszta, ze kraj ten pozostaje niezwyciężony, militarnie niezwyciężony. Dlatego rozpoczynanie z nim konfliktu zbrojnego powinno być mocno przemyślną geostrategicznie decyzja. Położenie geograficzne Iranu sprawia tez, ze jego los wypływa na funkcjonowanie wielu innych państw i nie tylko sąsiednich. 

Moj tata, ktory byl w Iranie w 1976 roku zawsze opowiada, ze to wyjątkowy lud i wyjątkowy kraj... aż ciarki idą jak wspomina spojrzenia i słowa Irańczyków pełne grozy i nieprzyjacielskiego stosunku do innych - to akurat osobiste jego doświadczenie. Z drugiej strony to właśnie ten lud przyjął setki tysięcy polskich dzieci i dorosłych podczas 2 wojny światowej. Nie możemy o tym zapominać. 





 

czwartek, 3 września 2026