W Lozannie i w muzeum olimpijskim czyli opowieść wakacyjna cz. 8

 

A właściwie pierwsza część z tej części bo zbyt wiele się w ubiegły wtorek działo !

 

Pytanie do was – wiecie czyje to buty ? Na pierwszym-tytułowym zdjęciu?

 

To buty Ireny Szewińskiej, w których nasza mistrzyni pobiła record świata w biegu na 400 metrów w Montrealu w 1976 roku! Zeszła wtedy poniżej 50 sekund na 49, 75 sekundy…Wzruszyłam się jak zobaczyłam ten obiekty w Olimpijskim museum w Lozannie bo to był jeden z celów naszej wtorkowej podróży.

Wyruszyliśmy z Thonon les Bains statkiem przez jezioro Lemańskie z kompanią CGN – szwajcarską, obsługującą swoimi eleganckimi statkami połączenia jeziorne.

Bilet rodzinny to zaledwie 45 euro od 3 do 4 osób na cały dzień.

Szwajcaria nie bylaby Szwajcaria gdyby na nadbrzezu nie powital nas trawnikowy zegar! chodzil!

Zamek Ouchy - dzis ekskluzywny hotel

W 50 minut dotarliśmy do Lozanny na nadbrzeże Ouchy. Muzeum znajduje się przy tym nadbrzeżu kilkaset metrów dalej, po lewej stronie.

To bardzo nowoczesny obiekt, nowy typ muzeum, które mieliśmy okazję zwiedzać też w USA w ibiegłe lato w Waszyngtonie… gdzie wiele rzeczy można dotknąć, przetestować, pobawić się w żadnym wypadku to nie nudne muzeum z ciekawymi przedmiotami w gablotach. Inny świat!

 

W Polsce takim porównywalnym muzeum jest muzeum Powstania warszawskiego… więcej nie znam, niestety.

Olimpijski ogien plonie przez muzeum

w ogrodach muzealnych mnostwo eksponatow... tutaj barierka z rekordu kobiecego skoku wzwyz...

Muzeum na 3 piętrach jest niezwykle bogate. Zwiedzialiśmy je ponad 3 godziny plus zjedliśmy lunch w restauracji muzealnej – znakomitej choć nieco drogiej! Ale cóż w Szwajcari wszystko jest dużo droższe niż we Francji. Wejście do muzeum – billet rodzinny 40 franków szwajcarskich ale mieliśmy 20% zniżki ze względu na bilety statkowe, kawa 5,30 franka szwajcarskiego czyli 5 euro! Ekspresso! Filiżanka na 2 łyki! Generalnie drogo! Ale ciekawie…

Histoira igrzysk na greckich wazach z VI i V wieku przed Chrystusem

Pierwsza flaga olimpjska po wznowieniu igrzysk za sprawa Pierre de Coubertin... ten model zachowal sie do dzisiaj!

Olimpjskie pochodnie - pierwsza z brzegu z Soczi

a w takich latarniach przechowuje sie ogien przez cale igrzyska by nie zgasl - tutaj model z 1980 roku z Moskwy

maskotki olimpijskie z XX wieku

Stroje olimpjskie - ta suknia wloskiej reprezentacji z rekonstrukcja 3D na sukni doliny Turynu przyprawia o zawrot glowy! jest przepiekna!

rakieta tenisowa z poczatku XX wieku...

Buty Roberta Korzeniowskiego!

Stroje lyzwiarzy/// Katerina Witt i stroje od Bolera Ravela z Sarajewa z 1984 roku! wzruszylam sie bo pamietam jakby to bylo dzisiaj sledzilam w TV!

Koszulka Bolta... dzieku fundacji olimpijskiej tacy sportowcy jak on zyskuja mozliwosc treningow... bieda na swiecie nie pozwala na rozwoj wszystkich talentow...

medale olimpijskie

kto glodny? Oto jak jedza sportowcy! genialny schemat.... napisze o nim wiecej za kilka dni...

i my tez zglodnielismy - restauracja w muzeum... widok na park, jezioro Lemanskie

nasze menu...






i przy restauracji mieszkanie-zabaw dla dzieci - GENIALNE!

Les Gets i jezioro Montriond czyli opowieść wakacyjna cz. 7.

 

Dzisiaj mieliśmy wolny dzień ! no prawie… wolny od Antka. Nasz syn postanowił z kolegami, nowo poznanymi, skorzystać z uroków klubu dziecięcego w Avoriaz więc mieliśmy 3 h rano dla siebie i tyleż popołudniu. Gdy Antek strzelał z łuku, łaził po drzewach i uprawiał szermierkę by pojechaliśmy do Les Gets a następnie poszliśmy w krótki marsz nad jezioro Montriond.

 

Pogoda zaczyna się psuć… będzie padać od czasu do czasu i jest dużo zimniej, także w nadchodzącym tygodniu będziemy wbijać się z naszymi marszami i sportami w stosowne aurowo momenty. Miejmy nadzieję, że uda się nam spędzić czas równie ciekawie jak w minionych dniach.

 

Dzisiejszy dzień był i nadal jest piękny!

Poranek w Les Gets, małej mieścinie położonej 5 kilometrów za Morzine przy tzw: drodze wielkich Alp ( le chemin des Grandes Alpes). Urokliwe miejsce i bardzo cenione  szczególnie przez zimowych turystów bo większość tras narciarskich kończy się w samym centrum miasteczka, co musi być niezwykle wygodne! Kilentela międzynarodowa jak w Morzine czy w Avoriaz przyczynia się pewnie do wysokości cen na nieruchomości równych tym paryskim czyli od 8 000 euro za metr kwadratowy w górę. Cóż uroki, ślicznych gór!

Obeszliśmy Les Gets w nieco ponad godzinę podziwiając restauracje ukwiecone, turystyczne rezydencje, i wszechobecne kwiaty, nawet wzdłuż drogi w wydrążonych pniach drzew.

Dojechaliśmy i od razu trafiliśmy na brocante, czyli uliczną wyprzedaż dóbr wszelkich mieszkańców mieściny. Nie miałam nic specjalnego do kupienia ale kupiłam sobie kubek! Naoglądałam się przy tym starych nart i tych (jak po polsku?) racquettes do chodzenia zimą po śniegu, i starych łyżew i kapci i misów uroczych ręcznie szytych… Mąż strzelił mi fotkę przed merostwem czyli ratuszem miejskim ( ta pierwsza!), który jest też zarazem office de tourisme czyli centralnym biurem turystycznym, gdzie dają mapy!

I tutaj jest kościół, choć mszy nie było… taki sobie, niezbyt interesujący.

Wrażenia jednak jak najbardziej pozytywne i chwilka marzeń by starej, XIX-wiecznej karuzeli… oh ileż czasu spędziłam na takich karuzelach z Antkiem jak był malutki? A jutro skończy 10 lat!!!!

Wrażenie wzmocnił zakup tarteletek z jagodami i chleba! Tarteletki spożyliśmy w domu, poobiedni deser i były znakomite…. Ciasto ucierane – sable, na tym muślinowy krem i spora ilość jagód w delikatnej galaretce by się całość nie rozsypała! Mniam!

A popołudniu zjechaliśmy z Col de la Joux czyli z naszej przełęczy, z 1800 metrów na 1200 nad jezioro Montriond, 3 co do wielkości jezioro Sabaudi zaraz po tym z Annecy i Lemańskim ale na tyle małe, że w 1h15 minut można je obejść. Po jednej stronie kajaki, koniki, dwa hotele i restauracje więc ludzi tam więcej a po drugiej bardziej dziko… to lubię! Chcieliśmy jeszcze dojść do wodospadu Ardents ale w tym roku droga zamknięta, remontują.

 

Zobaczymy na co pogoda nam pozwoli jutro? Wiem, że syn mój kolegów z naszej rezydencji zaprosił na ciasto jutro pod wieczór więc muszę coś dużego kupić! Świeczki już mam! A jutro popołudniu Antek znów w klubie dziecięcym będzie się uczył chodzić po linie…

Wyprawa nad jezioro Lemańskie – Evian. Opowieść wakacyjna cz. 6.

 

Po zwiedzeniu Yvoire i po znakomitym obiedzie nad brzegami jeziora Lemańskiego przeszliśmy się po plaży i z zazdrością spoglądaliśmy na kąpiących się ludzi. Było gorąco, woda w jeziorze 26°C a my bez strojów, bez ręczników… no cóż przyjechaliśmy zwiedzać.

Ruszyliśmy więc dalej w stronę Evian, miasteczka termalnego znanego od wieków (dwóch) dzięki płynącej tutaj z Alp wodzie mineralnej Evian. Pełna nazwa mieściny brzmi Evian-les-Bains. I od razu, czyniąc w Evian pierwsze kroki wyraźnie widać charakter uzdrowiskowy miejscowości. Średnia wieku większości spacerowiczów przekracza 70 lat choć jest też trochę rodzin z dziećmi i co nas zaskoczyło sporo rodzin z regionu półwyspu arabskiego: Kuwejt, Arabia saudyjska… kobiety przykryte od stop do głów nawet w ponad 30°C, tatusiowie w szortach z synami z przodu, żony z córeczkami na tyłach.

Evian jest malutkie, kolorowe i bardzo zadbane. Trawniki w mieście i wzdłuż jeziora przypominają wersalskie klomby z kompozycjami kwiatowymi. Idealne położenie miasta sprawia, że Evian nazywane jest “perłą jeziora Lemańskiego”. Alpy widoczne z każdej uliczki i to cudowne, największe w Alpach ale też we Francji jezioro.

Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryji Panny został zbudowny w stylu wczesnego gotyku, pod koniec XIII wieku. Był przebudowywany do XIX wieku. W jego wnętrzu zachowane są gotyckie freski oraz fresk przedstawiający matkę króla Francji Franciszka I, Louise de Savoie jako ofiarodawczynię kościoła w Evian.

Idąc dalej wzdłuż jeziora mijamy klomby, niespotykane drzewa pochodzące z wszystkich kontynentów. Powoli dochodzimy do miejskiego kasyna – jak na każde uzdrowisko i to musi je posiadać by kuracjusze mogli wydawać (dodajmy dość bezmyślnie) swoje zasoby finansowe. Za kasynem ratusz miejski czyli merostwo dla 8408 obywateli miasteczka. Ten ratusz nosi nazwę willi Światła ( villa Lumière). Został zbudowany przez Antoine Lumière, ojca Louis Lumière wynalazcy kinomatografu, w 1896 roku.

Ratusz w Evian z dala i ponizej z bliska

Zaraz obok merostwa Pałac Lumière, w którym do 1984 roku odbywały się turnusy i zabiegi zdrowotne dla kuracjuszy. Od niedawna mają one miejsce w nowoczesnych halach oblepionych reklamami Evian.

Widok na Lozanne po drugiej stronie jeziora...

Alpy nigdy nie sa daleko...

Czy w Evian można kupić wodę Evian???

 

Oto jest pytanie!

Kupić ją można ale można też dostać jej całe litry całkiem za darmo! W centrum miasteczka znajduje się zabytkowy budynek jak i wszystkie pozostałe w stylu Belle Epoque, dziś jest w nim museum wody Evian… ale z drugiej strony, za budynkiem znajdują się źródła wody Evian i tam samochody, ludzie z pustymi butelkami, którzy nalewają wodę litrami i zabierają ją do domu.

 

My zdołaliśmy wypić kilka litrów na miejscu by jak w tej znanej reklamie Evian znów stać się bobasami! Zródła odkryto w 1789 roku, roku wybuchu rewolucji francuskiej! Już kilka lat później rozpoczęto ich eksploatację; zostały uznane za pożyteczne dla zdrowia.

Do dziś przyciągają tłumy.

Butelki wody zapakowane w kartony jak szampan... 15 euro litr te z 1925 roku!

Na ulicach, placach, co kilka krokow ta oto kropla wody Evian... mosiezna... pokazuje droge do zrodla!

Zrodlo Cachat odkryte w 1789 roku.

Po tych odkryciach wróciliśmy na nasz parking by wjechać na górę. Antek chciał koniecznie zobaczyć to co stracił czyli golf w Evian, na którym mógłby grać 20 września turniej Haribo’s cup ale się nie zakwalifikował, niestety! Golf jest położony na wzgórzach, pod Alpami. Z niego cudowny widok na jezioro w jedną stronę, na masyw w drugą. Usiedliśmy na tarasie Club House na dobrą kawę i lemoniadę. Mój mąż skorzystał jeszcze z obniżek i kupił sobie polówkę Lacoste a my z Antkiem napawaliśmy się widokami i ciszą.

 

Wróciliśmy późno do Avoriaz. Szybka kolacja i dobry sen. Wczoraj byliśmy na wyprawie w górach wysoko… ponad 5 godzin marszu. Wieczorem podziwialiśmy spektakl burzowy nad Morzine… błyskało i pioruny waliły na całego… dziś chmury i zimnawo. Byliśmy więc całe rano w Aquariaz czyli coś w rodzaju Maltańskich term czy innych parków wodnych tyle, że dużo mniejsze to to było… ale nieźle się wybawiliśmy!